Tokmaarczycy regularnie odwiedzają swoje kolonie oraz strefy wpływów, zdecydowanie dominując na Dalekim Południu, skąd przywożą towary na Kukbar i do Kulinu. Pirindarczycy również eksploatują swoje kolonie. Kalladczycy robią to samo, ponadto podtrzymują kontakty z portami południowego Horanu.
Holmczycy przewożą towary między północno-wschodnim Kukbarem a swoimi posiadłościami, oraz krajami Efru. Horańczycy z północy sporadycznie odwiedzają Kulin. Statki Południowych Kukbarczyków i śniadych Efryjczyków – głównie z Bahaduru oraz krajów nadbarkudzkich – krążą między Dalekim Południem a wybrzeżami Mumbaaru i Bar Kagan, często zawijają do portowego Dżambaru oraz Berith.
Śniadzi Efryjczy utracili kontrolę nad morskimi szlakami na morzach Dalekiego Południa stulecia temu. Rzadko odwiedzają Horan i Archipelagi, większość ich placówek handlowych przejęły królestwa białych Kukbarczyków.
Wszystkie kontynenty przecina siatka długich szlaków handlowych, używanych w różnych wiekach ze zmienną aktywnością, w zależności od sytuacji politycznej i potrzeb rynku Dawniej funkcjonowała ożywcza wymiana handlowa między Kulinem i Kukbarem, ale dziś stary kontynent nie ma już Kulinowi wiele do zaoferowania. Co innego jego kolonie, gdzie pozyskuje się przyprawy, orzechy, owoce oraz darmową siłę roboczą.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz